“Wat dit werk zo leuk maakt is de afwisseling"

Monique Berben (42), duaal-leerling Radiologie

Het is soms het makkelijkst om te blijven zitten waar je zit, ook al ben je niet tevreden. Monique Berben (42) koos niet de veilige weg. Na vier reorganisaties in vijf jaar tijd verloor ze het plezier in haar werk bij Philips Research. Ze nam ontslag en schreef zich in voor de duale opleiding Medische beeldvormende en radiotherapeutische technieken.    

Profielfoto van Monique Berben

“Voor ik bij Philips in dienst kwam, heb ik na het behalen van mijn diploma Hoger Laboratorium Onderwijs jaren gewerkt voor de farmaceut Johnson & Johnson. Techniek vind ik interessant en de medische wereld heeft me altijd getrokken, alleen wilde ik nu een functie waarin ik meer contact zou hebben met mensen, want dat was wat ik miste. Vanuit die gedachte ben ik gaan zoeken. Ik heb beroepskeuzetesten gedaan, opendagen bezocht. Het was een kwestie van wegstrepen. Verpleegkunde had gekund, maar ik was bang dat ik dan te dicht bij de patiënt zou komen, me alles te veel zou aantrekken. Als anesthesie- of operatieassistent leek me de afstand weer te groot.”

Duale opleiding

“Het werd MBRT, Medische beeldvormende en radiotherapeutische technieken, bij Fontys in Eindhoven. De duale opleiding, dus ik moest solliciteren bij een ziekenhuis. In april 2015 ben ik aangenomen door het JBZ en in september dat jaar gestart. Eerst krijg je een half jaar fulltime theorie, daarna wissel je periodes van een maand, waarin je elke week vier dagen werkt en een dag naar school gaat, af met een week school. Een fijne opzet, vind ik. Tijdens colleges, denk je soms ‘hoe zit dat nou precies?’, op het werk valt dan het kwartje. En andersom. Het is een wisselwerking.”        

Werken, leren, gezin

“Zoals ik het nu vertel, lijkt het alsof het allemaal ‘vanzelf is gegaan’, maar zo is het ook weer niet.  Van een vaste baan bij Philips naar een leerlingencontract in een ziekenhuis, is niet alleen financieel een grote stap. Ik  was 39 toen ik met de opleiding begon, veel medestudenten waren en zijn een stuk jonger. Na het werk of een college gaan ze naar huis, staat het eten klaar en hebben ze na een uurtje huiswerk de handen vrij. Ik begin pas met blokken als de boel thuis aan kant is en onze dochter op bed ligt. Net even anders, haha. Maar ik ben zo blij dat ik deze keuze heb gemaakt!”

Veelzijdig

“Wat dit werk zo leuk maakt is de afwisseling. De ene dag sta ik op de buckykamer en maak ik röntgenfoto’s van botten, buik of borstkas; het ‘gewone werk’, zeg maar. Op een ander moment ben ik op de ok en assisteer ik tijdens de operatie de chirurg die bijvoorbeeld wil zien of de pin bij een heupprothese goed geplaatst is of dat het schroefje diep genoeg zit. Op de doorlichtkamer doe ik  onderzoek naar de organen, meestal bij mensen met slikklachten. Verder assisteer ik de radioloog bij het maken van echo’s bij klinische patiënten. En als ik me straks ga specialiseren, wordt mijn  takenpakket nog weer breder.”     

Elkaar helpen

“De contacten met de patiënten vind ik leuk en ik heb fijne collega’s die altijd bereid zijn om te helpen. Iedereen pakt mee aan, dat maakt het werken in dit ziekenhuis heel prettig. In de zomer van 2019 ben ik klaar met mijn opleiding en hoop ik dat ik mag blijven. Dan zou ik graag studenten willen helpen als werkbegeleider. Het lijkt me hartstikke mooi om kennis te delen, mensen enthousiast te maken voor dit beroep en jonge mensen te helpen groeien. Specialisatie, bijvoorbeeld op het gebied van CT of MRI, zou een volgende stap kunnen zijn. Maar daar wil ik nu nog niet aan denken. Eerst afstuderen en dan even rustig aan. Even ademhalen.”   

Laatste revisie: 14 januari 2019 - 14:10