Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie

Beeldende Kunst

Beeldende kunst

De kunstcommissie van het nieuwe ziekenhuis heeft samen met de Stichting Kunst in Openbare Ruimte[1] een kunstenaar uitgekozen die een kunstwerk voor de entree van het nieuwe JBZ heeft gemaakt. De SKOR heeft dit kunstwerk voor de helft gesubsidieerd, waarbij besloten is dit bedrag aan digitale kunst te besteden. Digitale kunst hoort bij deze tijd, is dynamisch en flexibel van aard, verveelt niet snel en houdt de aandacht van de toeschouwers gevangen. Digitale kunst kan snel inspelen op actuele emoties en kan bij uitstek toegespitst worden op de belangstelling van de groep die ons ziekenhuis bezoekt. Digitale kunst kan gedeeld worden, kan eenvoudig verplaatst worden en leent zich voor uitwisseling met andere (gelijkgeaarde) organisaties

 

Videokunstenares Fiona Tan is gekomen met een voorstel voor een installatie aan de grote wand náást de entree. Zij heeft een zogenaamde Lebenstrappe ontwikkeld, een zevental video’s over de levensfasen van de mens. 

 

Het kunstwerk is op 29 augustus 2011 in aanwezigheid van de kunstenares officieel onthuld.

 

 

Kunstwerk ‘Levensloop’ (2011) van Fiona Tan

Deze digitale installatie is een hedendaags portret van zeven levensfasen van de mens. Deze installatie bestaat uit zeven monitoren die in piramidevorm aan de muur bevestigd zijn als verwijzing naar de levensloopprenten en -schilderijen uit het verleden. Het zijn zwijgende filmportretten van zeven verschillende mensen van zeven verschillende leeftijden. In de portretten komen zowel mannen als vrouwen voor. Mensen met verschillende sociale achtergronden. Deze korte films zijn zwart/wit of bijna zwart/wit en zijn heel zorgvuldig gecomponeerd en uitgelicht. Sommige personen die gefilmd zijn wachten, net als de patiënten en bezoekers aan het ziekenhuis in de wachtkamer moeten wachten. Het werk gaat over het passeren van de tijd en hoe wij ons daartoe verhouden. De portretten worden afwisselend vertoond op alle monitoren. Zo kan het zijn dat bij binnenkomst een bezoeker een jonge man van 38 bovenin ziet, maar bij het verlaten van het gebouw een baby van vijf maanden of een oude vrouw.  

 

Videokunstenares Fiona Tan vertegenwoordigde Nederland in 2009 op de Biënnale in Venetië met drie werken, waaronder haar nieuwste videoinstallatie Disorient. In dit werk mixt Fiona Tan actuele beelden uit Azië met oude citaten uit Marco Polo’s ‘The travels’. “Het oude, ook al is het vertekend en verdraaid, kan onverwachte, waardevolle inzichten in het huidige, het nieuwe bieden”, zegt Tan over deze succesvolle inzending in het Nederlandse paviljoen. De kunstenares is geboren in Indonesië en opgegroeid in Australië. Ze woont sinds twintig jaar in Nederland, waar ze studeerde aan de Rietveld Academie. Ze noemt zichzelf een ‘professional foreigner’, met een ‘identiteit die gedefinieerd wordt door datgene wat ik niet ben.” 

 

 


[1] Bij gebouwen die in opdracht van de rijksgebouwendienst worden gebouwd wordt een half tot twee procent van de bouwsom aan kunst besteed. Ziekenhuizen worden echter niet in opdracht van de rijksgebouwendienst gebouwd en de percentageregeling is hier ook niet van toepassing. Wel konden instellingen op basis van de circulaire ‘Mogelijkheden financiële bijdrage voor kunstprojecten in de zorg’ instellingen, wiens bouw op grond van de Wet ziekenhuisvoorzieningen vergunningplichtig was, voor kunst aanspraak maken op een bijdrage. Bij ziekenhuizen en andere intramurale instellingen gold op basis van de circulaire geen maximum aan de middelen die aan een kunstproject besteed mogen worden. Wel gold er een maximum aan de bijdrage die daaraan door het ministerie van VWS, in de vorm van een verhoging van het investeringsbedrag van de vergunning op grond van de Wet ziekenhuisvoorzieningen (WZV), en de Stichting Kunst en Openbare Ruimte (SKOR) wordt gegeven. Voor het Jeroen Bosch Ziekenhuis is dit Ï45.000 euro, dat wordt aangevuld met Ï45.000 vanuit de SKOR.



Zie verder:

Zie ook

Zoeken

Print