Geïnspireerd door goede voorbeelden om mij heen
Al heel jong wist ik dat ik kinderarts wilde worden. Waar dat vandaan kwam, weet ik niet. Bij mijn promotie gaf mijn moeder mij een kindertekening, waarop ik mezelf als dokter getekend had. Een vroege keuze dus.
Onderzoek
Na mijn artsexamen in Leiden, wilde ik eerst een tijdje onderzoek doen. Niet direct een promotie-onderzoek, omdat ik niet wist of onderzoek doen wel wat voor me was. Kinder-maag-, darm- en leverarts Maarten Sinaasappel uit Rotterdam had samen met chirurg Onno Terpstra uit Leiden een onderzoeksproject opgezet. Daarbij werd een nieuwe behandeling bij aangeboren enzymstoornissen in de lever beproefd. Onderzocht moest worden of een leverceltransplantatie even goede resultaten gaf als een totale levertransplantatie.
Promotie
Maarten Sinaasappel was een inspirerende man. Door hem werd ik mij ervan bewust hoeveel eigenlijk nog onbekend is en hoe fascinerend het is om daar onderzoek naar te doen. Ook was het heel boeiend om te zien hoe twee artsen vanuit twee plaatsen samenwerkten aan één project. Even twijfelde ik toen nog tussen de chirurgie en maag-, darm- en leverziekten bij kinderen, maar Maarten wist mij ervan te overtuigen dat ik toch meer een kinderarts was, dan een chirurg. Het onderzoek bleek uiteindelijk heel succesvol, zodat het toch resulteerde in een promotie.
Mensendokter
In 1997 ben ik in het Jeroen Bosch Ziekenhuis begonnen aan de opleiding tot kinderarts. Mijn opleider was Hans Hoekstra, die ik sinds kort ben opgevolgd. Frans Nabben en Hans Hoekstra hebben de kindergeneeskunde in het JBZ op de kaart gezet. Hoe zij met hun vak omgingen, is bepalend geweest voor de dokter die ik nu ben. Het waren echte mensendokters met veel aandacht voor het hele gezin; harde werkers die helemaal gingen voor hun vak. In mijn vrije tijd heb ik veel bij Hans in de spreekkamer gezeten, als hij met patiënten sprak, om te zien hoe hij dat deed. Artsen in opleiding houd ik dan ook altijd voor, dat het belangrijk is om voorbeelden te zoeken en daarvan zoveel mogelijk te leren.
Zelfredzaam
Na de opleiding tot kinderarts heb ik vier jaar in Utrecht de subspecialisatie maag-, darm- en leverziekten gedaan. Maag-, darm- en leverziekten komen relatief veel voor bij kinderen vanaf de geboorte tot het 18e jaar. Aan de ene kant heb je te maken met kortdurende problemen, die vaak via collega-kinderartsen bij je binnen komen. Aan de andere kant heb je een grote groep chronische patiënten met bijvoorbeeld de ziekte van Crohn of coeliakie. Voor die kinderen ben je een echte gezinsdokter. Eigenlijk wil je dat ze ondanks die ziekte op vloeiende wijze volwassen worden en leren zelfredzaam te zijn in het omgaan met de ziekte. Daarom heb je het niet alleen over medische zaken, maar ook over andere dingen zoals school, vriendjes, sport en vakantie.
Yoga
Een multidisciplinaire aanpak geeft in mijn ogen de beste resultaten. Dat wil zeggen werken met een team van dokter, verpleegkundige, diëtist en psycholoog. Veel patiënten hebben last van functionele buikpijn. Dat wil zeggen buikpijn zonder aanwijsbare lichamelijk oorzaak, waardoor ze niet naar school kunnen en allerlei andere problemen hebben. Daar helpt geen toverpil, alleen hypnotherapie. Ik heb een veelbelovend onderzoek gedaan naar het effect van kinderyoga. Het bleek dat kinderen door yoga minder pijn hadden en zich veel prettiger voelden. Waardoor dat komt, weet ik niet, er zal zeker een placebo-effect zijn. Ik wil nu een bredere vervolgstudie gaan doen met een controlegroep die geen yoga doet, om dat uit te zoeken. Aandacht is mogelijk een sleutelbegrip. Bespreekbaar maken dat er geen behandeling voor is en dat je ermee moet leren omgaan, werkt vaak bevrijdend.
Hans
Toen ik klaar was met de MDL-opleiding ben ik nog een tijdje in Utrecht gebleven om naast klinisch werk onderzoek te doen en daarna heb ik vier jaar lang in een groot algemeen ziekenhuis in Almere een kinder-MDL-afdeling opgezet. Een echte pionierfunctie, waarbij ik gewerkt heb aan goede onderzoeksprogramma’s en multidisciplinaire behandelingsprogramma’s voor kinderen. En toen werd ik benaderd door Hans Hoekstra of ik hem op wilde volgen. Het Jeroen Bosch Ziekenhuis sprak me aan omdat mijn vakgebied hier een belangrijk speerpunt is. Sinds twee maanden ben ik er nu en het was een heftig begin. Hans Hoekstra heeft in de dertig jaar, dat hij hier zat een ongelooflijk grote patiëntengroep om zich heen verzameld, waar ik nu mee aan het kennismaken ben.
Kindvriendelijk
Het is mijn ambitie om de kwaliteit en de efficiency op de kinderafdeling op het gebied van maag-, darm- en leverziekten nog verder te verbeteren. Bij MDL moet je vaak veel onderzoeken doen. Bijvoorbeeld functie-onderzoek, scopieën. Ik wil graag dat kinderen die onderzoeken zoveel mogelijk op de kinderafdeling zelf kunnen doen onder deskundige begeleiding van een gespecialiseerde verpleegkundige. Voor veel niet-medische vragen kunnen ze dan bij de verpleegkundige terecht in een kindvriendelijke omgeving. Er zit hier heel veel expertise. Door die te bundelen in een multidisciplinair team kunnen wij heel veel patiënten behandelen die nu nog naar speciale poli’s in de Randstad gaan. Dat is helemaal niet nodig, als wij het hier nog beter organiseren.
Deken
In mijn vrije tijd ben ik vooral moeder. We hebben een jongen-meisje tweeling van zeven jaar en een dochterkind van drie. Verder doe ik aan yoga, loop hard, hou van beeldhouwen en schilderen. Ik werk graag in de tuin. Ik ben een heel actief mens, dat zelden op de bank zit televisie te kijken. Hiervoor werkte ik full time en nu drie dagen. Dat is wennen, maar wel heerlijk om iets meer tijd voor mijn gezin en mezelf te hebben. Het is erg leuk om terug te zijn in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Veel mensen kennen me nog van dertien jaar geleden. Het enthousiasme waarmee ik ben begroet, is net een warme deken. Verder kan ik er nog niet zoveel over zeggen. Ik heb een plan gemaakt waar ik de komende tijd met MDL mijn schouders onder wil zetten, en daar ga ik nu voor.
Opgetekend door Celia Noordegraaf, clustermanager Marketing & Communicatie. Lees meer over andere dokters van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in het archief.
Lees voor