Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie

Anneke van der Leeuw - Gynaecoloog

Anneke van der Leeuw

Ik zie vrouwen in alle fases van hun leven’

“Ik was vier jaar toen ik op bezoek ging bij mijn oom, hij was huisarts. Speelgoed had hij niet, dus mocht ik met zijn stethoscoop spelen. Toen ik daar voor het eerst dat overweldigende ‘galopperen’ van mijn hart hoorde, wist ik zeker dat ik later dokter wilde worden. Ook op de basisschool en de middelbare school is dat verlangen altijd gebleven. Al heel vroeg wist ik: ‘Ik wil later mensen beter maken’.

 

Priegelwerkjes

In eerste instantie werd ik uitgeloot voor de studie Geneeskunde. Zodoende heb ik eerst mijn propedeuse Gezondheidswetenschappen gehaald. Na een jaar werd ik alsnog ingeloot voor de studie Geneeskunde in Maastricht. Een tijd lang wilde ik chirurg worden, maar tijdens mijn coschappen kwam ik erachter dat dit niet bij me paste. Al vond ik het opereren en het priegelwerk wel erg boeiend. Eén van de laatste coschappen was Gynaecologie. Dat voelde als thuiskomen! Je opereert,  je kunt relatief vaak mensen helpen en ik zie vrouwen in alle fases van het leven. Bij bevallingen, bij een sterilisatie of met verzakkingsklachten, dat maakt het afwisselend. De opleiding tot gynaecoloog heb ik gedaan in Breda en Rotterdam. Ik heb een extra jaar besteed aan de zogenaamde Urogynaecologie bekkenbodem. Verzakkingen en verzakkingsklachten zijn nu ook mijn specialisme binnen het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Als enige gynaecoloog in de maatschap kan ik 3D echo’s maken van de bekkenbodem om verzakkingen te analyseren. Mensen lopen soms lang met een verzakking en ze vinden het ‘gênante klachten’, maar het zijn wel vaak klachten die we gemakkelijk kunnen verhelpen.

 

Ontwikkelingen

Sinds kort hebben we multidisciplinaire spreekuren met urologen. Wanneer patiënten kampen met bijvoorbeeld incontinentie als gevolg van verzakking, dan overlapt het vakgebied Urologie mijn vakgebied. Samen kunnen we patiënten beter helpen en ik vind het ook interessant om een kijkje te nemen in de keuken van mijn collega’s. In de toekomst wil ik er voor zorgen dat patiënten met verzakkingen gestroomlijnder binnen komen, zodat we ze sneller kunnen behandelen. Sinds vorig jaar hebben we ook de Da Vinci  operatierobot in het ziekenhuis voor laparoscopische operaties. Ik wil daar graag mee leren werken, het priegelwerk boeit me nog steeds. Verder zie je in mijn vakgebied veel ontwikkelingen op het gebied van matjes die verzakkingen tegenhouden als het steunweefsel dat niet meer doet. Er wordt nu gezocht naar betere behandelingen om pijnklachten tegen te gaan en te verminderen.

 

Nepal

Een half jaar hebben we in Nepal gewoond, waar ik drie maanden een extra stage Gynaecologie heb gedaan. Dat was zo bijzonder, je zet als het ware een stap terug in de tijd en je beseft dan  hoe goed wij het hier hebben. Ik heb daar leren werken met andere technieken, veel primitiever. Tijdens een buikoperatie viel eens de stroom uit. Dat kun je hier niet voorstellen! In Nepal zie je wel veel meer verzakkingen dan hier in Nederland, vrouwen verrichten namelijk veel handenarbeid en ze gaan minder snel met klachten naar de dokter. Dokters daar hebben ook minder mogelijkheden, ik zou ze graag willen helpen bij het leren behandelen van erge verzakkingen. Andersom heb ik van hen geleerd dat het gras van de buren nooit groener is. Echt waar, mensen daar hebben niets, maar jaloezie kennen ze niet. Dat vind ik nou mooi.

 

Whale watching

Toch blijft Nepal voorlopig nog wel toekomstmuziek. Mijn man en ik hebben namelijk sinds juli een zoontje waar we volop van genieten. Naast mijn werk schilder ik ook graag, op de babykamer hangt dan ook een zelfgemaakt schilderij. Verder ben ik sportief ingesteld en probeer ik elke week minimaal één keer te hardlopen of te tennissen. Dat is soms wel moeilijk te combineren met mijn nieuwe baan en ons zoontje. Als laatste heb ik wel een heel bijzondere ‘hobby’. Ik vind het namelijk geweldig om orka’s, dolfijnen  en walvissen te bekijken. Ik heb zelf twee keer met dolfijnen gezwommen, dat was echt schitterend. Toen we op rondreis waren in Canada zag ik voor het eerst orka’s. Die zijn nu dan ook mijn favoriet. Het is misschien niet de meest alledaagse hobby, maar ik geniet er zo van!

 

Thuiskomen

Sinds oktober 2011 werk ik in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Ik wilde heel graag in een opleidingsziekenhuis werken, want ik vind het leuk om anderen dingen bij te brengen. Het is ook een ziekenhuis met veel mogelijkheden. Er kan veel en er gebeurt van alles, neem bijvoorbeeld de Da Vinci operatierobot. Door het grote referentiegebied komen er veel verschillende patiënten met allerlei problemen. Ik vind het een uitdaging om zoveel mensen te mogen en kunnen helpen. Toen ik op sollicitatiegesprek kwam en de maatschap ontmoette, dacht ik: ‘Dit is mijn groep mensen, hier pas ik tussen en hier wil ik ook graag bij horen!’. Dat is gelukt en daar ben ik nog steeds heel blij mee. Voor mij voelde het alsof ik voor de tweede keer thuis kwam…”

 

'In November 2009 was Anneke van der Leeuw te gast in het programma Chirurgentraining van Klokhuis. Kijk hier de uitzending met Anneke terug'


Opgetekend door Beppie Pellegrom op 24-04-2012. Lees meer over andere dokters van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in het archief.


Zie ook

Zoeken

Lees voorLees voor | Print