Deze website maakt gebruik van cookies.   Meer informatie Sluiten

Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie

Blaas (overactieve)

Bij een overactieve blaas is er sprake van plotselinge aandrang om te plassen. Zó plotseling dat het soms niet lukt om de urine op te houden tot je bij een toilet bent. Mensen die last hebben van een overactieve blaas gaan daarom vaak kleine beetjes plassen.

 

Werking van de blaas

De blaas is eigenlijk een holle spier. De urine uit de nieren wordt hierin opgespaard. Als de blaas vol is, wordt er een signaal naar de hersenen gestuurd dat de blaas vol is. Dat voelt als sterke aandrang, ook wel ‘urge’ genoemd: het teken om een toilet op te zoeken. Dan trekt de blaasspier zich kort samen. Als je in de gelegenheid bent om te plassen, dan knijpt de blaas verder samen: zo plas je de blaas leeg.

 

Overactieve blaas

Bij mensen met een overactieve blaas trekt de blaasspier te vaak en te sterk samen. Ook als de blaas nog niet vol is. De aandrangprikkel is dan vaak zo sterk dat uitstellen niet fijn aanvoelt. Ook ontstaat het gevoel de urine echt te gaan verliezen, wat in sommige situaties ook daadwerkelijk gebeurt. De klachten van een overactieve blaas variëren van meer dan acht keer op een dag - en vaak ook 's nachts - moeten plassen, een plotselinge aandrang om te plassen of onvrijwillig urineverlies.

 

Een overactieve blaas komt zowel bij mannen als vrouwen voor. Ongeveer de helft van de vrouwen met een overactieve blaas, heeft ook last van stressincontinentie. Hierbij is er urineverlies als de druk in de buik wordt verhoogd, zoals bij hoesten, tillen en dergelijke.


Voortdurend naar het toilet moeten en in het ergste geval het toilet ook nog niet op tijd kunnen halen is een zeer groot ongemak en heeft een grote invloed op het dagelijks leven.

 

Oorzaken

Bij de meeste patiënten is er geen oorzaak te vinden voor de overactieve blaas. Bekende oorzaken zijn beschadigingen of aandoening van de zenuwen, zoals bijvoorbeeld bij MS, een dwarslaesie, Alzheimer of Parkinson. Ook het te vaak aanspannen van de bekkenbodem (een overactiviteit van de bekkenbodem) kan de oorzaak van een overactieve blaas zijn.

 

Daarnaast kunnen afwijkingen aan de urinewegen de oorzaak zijn, zoals een goedaardige vergroting van de prostaat, blaasontstekingen, blaasstenen en blaastumoren. Bestraling kan de blaas ontregelen en overmatig gebruik van alcohol, cafeïnehoudende dranken of drugs kunnen de blaas eveneens sterk prikkelen. Ook stress kan een rol spelen. Stress en angst voor onverwacht ongewild urineverlies kunnen de aandoening verergeren.

 

Onderzoek

U wordt gevraagd een plasdagboek bij te houden. Hierin schrijft u op hoeveel u drinkt, hoeveel u plast en de tijdstippen waarop u dat doet. Ook noteert u het in dit dagboek als u ongewild urine hebt verloren.

 

Om vast te stellen wat de oorzaak is van de overactieve blaas is ook lichamelijk onderzoek nodig. Hierbij wordt gelet wordt op eventuele anatomische afwijkingen in het bekken, en wordt een cystoscopie gedaan. Uw urine wordt onderzocht. Eventueel kan ook nog een flowmetrie en een urodynamisch onderzoek (blaasfunctieonderzoek) nodig zijn.

 

Behandeling

Een overactieve blaas kan het beste worden behandeld met medicijnen in combinatie met fysiotherapie. U krijgt oefeningen waarmee de spieren van de bekkenbodem beter leert gebruiken. Als er bijkomende factoren zijn, zoals bijvoorbeeld een blaasontsteking, dan worden die vanzelfsprekend ook behandeld.






Patiëntenfolders

Zoeken

Lees voorLees voor | Print