Deze website maakt gebruik van cookies.   Meer informatie Sluiten

Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie

Polymyalgia reumatica (PMR) is een reumatische ontstekingsziekte. Het wordt ook wel “spierreuma” genoemd. Hierbij ontstaan ontstekingen in de pezen/peesscheden en slijmbeurzen rondom gewrichten en in het gewrichtskapsel. In tegenstelling tot gewrichtsreuma treedt bij PMR geen schade aan gewrichten op.

 

In het algemeen dooft de ziekte binnen twee à drie jaar uit. Een klein deel van de patiënten met PMR heeft een meer chronisch (dus blijvend) beloop van de ziekte. Daarbij wisselen rustige en actieve fasen elkaar af.

 

PMR behoort tot de “auto-immuun aandoeningen”. Dit zijn ziektebeelden waarbij het afweersysteem zich keert tegen het eigen lichaam. Waarom deze verkeerde reactie in het afweersysteem ontstaat, is niet duidelijk.

 



Symptomen

  • PMR ontstaat alleen bij mensen ouder dan 50 jaar.
  • Het belangrijkste kenmerk is pijn en stijfheid in nek, schouders/bovenarmen en heupen/bovenbenen.
  • De klachten ontstaan meestal sluipend, maar een plotseling begin is ook mogelijk.
  • Bij bepaalde bewegingen, bijvoorbeeld het heffen van de armen, neemt de pijn toe. Ook na langdurige rust ontstaat pijn en stijfheid, waaronder nachtelijke pijn en langdurige ochtendstijfheid.
  • Soms kunnen gewrichten ontstoken raken. Door de ontsteking komt er vocht in het gewricht. Hierdoor zwelt het gewricht op, en neemt de beweeglijkheid af. Zwelling van knieën, polsen, handen en voeten komt voor.
  • Een deel van de patiënten heeft algemene symptomen zoals koorts, algehele malaise en moeheid.


Diagnose

Specifieke testen voor PMR zijn niet beschikbaar. De diagnose PMR wordt gesteld op grond van een combinatie van kenmerken. Het verreweg belangrijkste kenmerk voor PMR is het specifieke klachtenpatroon. Daarnaast kan lichamelijk onderzoek aanknopingspunten opleveren. Bloedonderzoek is nooit bewijzend. Meestal toont bloedonderzoek alleen een verhoogde bezinking, een verhoogde concentratie van het ontstekingseiwit “CRP” en een lichte bloedarmoede. Deze bevindingen zijn dus niet specifiek voor PMR. Aanvullend onderzoek, zoals röntgenfoto’s of echografie, gebruiken we alleen bij twijfel over de diagnose.


Behandeling

  • De behandeling bestaat uit medicijnen. Het corticosteroid “prednison” is het middel van de eerste keus. De startdosis is meestal 15 mg per dag. Daarna volgt een langzaam afbouwschema, op geleide van klachten en bloedonderzoek. Corticosteroïden kunnen ook gegeven worden via een injectie in de bil of in aangedane gewrichten. De gemiddelde duur van behandeling met prednison is één à twee jaar. Als het afbouwen van prednison niet lukt, kunnen we een prednisonsparend medicijn toevoegen (methotrexaat of azathioprine).
  • Soms kan worden volstaan met een snelwerkende, ontstekingsremmende pijnstiller. We noemen dit NSAID’s. Voorbeelden zijn naproxen, ibuprofen en diclofenac.
  • Bewegingstherapie (fysiotherapie) is nodig om stijfheid en bewegingsbeperking van gewrichten te behandelen.


 



Zie ook

Zoeken

Lees voorLees voor |A A A | Print