Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie

Jan Olsman - Chirurg

Jan Olsman

Mijn werk in het ziekenhuis geeft mij veel energie

Al jong wist ik, dat ik arts wilde worden. Veel voorbeelden had ik niet, alleen dat van de huisarts, maar het beroep trok me aan. Ik kom uit een echte zakenfamilie. Mijn vader was eigenlijk alleen zondagmiddag thuis. Hij was van mening dat je er als baas het eerste hoorde te zijn en als laatste wegging. Dus was hij erg weinig thuis. Ik wilde duidelijk wat anders en koos voor de geneeskunde.

 

Voorbestemd

Met de loting had ik geluk. Doordat er mensen uitvielen, kon ik in oktober nog worden nageplaatst. Tijdens de studie deed ik al wat onderzoek bij KNO en was ik voorbestemd om KNO-arts te worden. Ik had ook al min of meer een opleidingsplaats. De professor leek het echter nuttig, dat ik eerst een jaar Heelkunde zou gaan doen. Dus werd ik agnio (assistent niet in opleiding) in het Leijenburg ziekenhuis in Den Haag. Daar zei de chirurg-opleider tegen me: “Jij moet chirurg worden”. Dat bleek echter nog niet zo eenvoudig.

 

Handen

In 1985 was er niemand aangenomen voor de opleiding Chirurgie. In 1986 waren er 325 kandidaten voor 12 plaatsen. Na een psychologische test bleven er 36 over. Ik was één van de 12 gelukkigen die werd aangenomen. Waarschijnlijk omdat ik behoorlijk onbevangen tegenover het hele gebeuren stond. Ik had immers al een opleidingsplaats KNO. Wat die opleider in me zag? In de eerste plaats moet je talent voor opereren hebben. Het moet uit je handen komen. Verder zijn sociale vaardigheden belangrijk. Tenslotte moet je hard kunnen werken. Dat laatste was me met de paplepel ingegoten.

 

München

Landelijk werden er twaalf aangenomen die over diverse regio’s werden verdeeld. Ik kwam de eerste drie jaar in Den Bosch terecht en de laatste drie jaar in het Academisch Ziekenhuis in Utrecht. Daarna heb ik een half jaar traumatologie gedaan in München. Daar landden om de haverklap vier helicopters op het dek. Het was net ‘Mash’. In Duitsland bestrijkt zo’n ziekenhuis een veel grotere regio dan hier. Ik heb daar ongelooflijk veel ervaring opgedaan met slachtoffers van ernstige ongelukken. Het was hard werken. Elke ochtend visitelopen om half zeven en om zeven uur de overdracht van de nacht naar de dag. Als het hoofd van de afdeling binnenkwam, ging iedereen staan. Iedereen ging pas weer zitten, als de professor dat deed. Dat was in 1993! Toch heb ik daar een heel goede tijd gehad. De Duitsers waren ontzettend gastvrij en nodigden me regelmatig uit, ook bij hen thuis.

 

Traumachirurgie

Toen ik in Nederland terugkeerde, ben ik begonnen in het Groot Ziekengasthuis in Den Bosch. Tot die tijd had collega Bolhuis in zijn eentje de traumachirurgie gedaan, wat betekende dat hij altijd dienst had. Ze konden er wel iemand bij gebruiken. Zo’n 40 tot 50% van de patiënten op de Spoedeisende Hulp (SEH) zijn chirurgische patiënten. Kleinere, eenvoudige letsels worden door de arts-assistent of de SEH-arts behandeld. Grote ongevallen zijn voor ons. Daarnaast heb ik mij gespecialiseerd in de longchirurgie. We hebben hier een grote longchirurgische afdeling, misschien wel de grootste in een niet-academisch ziekenhuis. De maatschap longgeneeskunde bestrijkt een grote regio, doordat ze ook in Bernhoven zit. Wij leiden hier op tot chirurg, maar mogen ook de vervolgopleiding tot longchirurg aanbieden. Daar zijn we erg trots op.

 

CT-scan

Een belangrijke ontwikkeling voor de toekomst is een CT-scan op de Spoedeisende Hulp. In Amerika is dat al heel gewoon, hier hebben nog maar enkele ziekenhuizen dat. Als een patiënt met een gescheurde buikslagader door de ambulance binnen wordt gereden, moet er eigenlijk meteen een CT-scan kunnen worden gemaakt, om te kunnen bepalen of een broekprothese moet worden aangelegd via een open operatie of dat gewerkt kan worden met een endoprothese via een sneetje in de lies. De patiënt kan daarna meteen door naar de OK, wat tijd spaart en dus levens. Ook na ernstige ongevallen is snelheid en patiëntveiligheid belangrijk. Nu moet een in feite instabiele patiënt eerst naar de afdeling radiologie gebracht worden, wat niet echt ideaal is. Vandaar dat we geld inzamelen om in het nieuwe ziekenhuis op één van de twee traumakamer’s een CT-scan te plaatsen.

 

Organisatie

Naast het chirurgische werk, ben ik ook graag organisatorisch bezig in het ziekenhuis. Ik ben voorzitter en specialist manager van de nieuwe maatschap, zit in het dagelijks bestuur van de OK en ben ook nauw betrokken bij een project om de zorglogistiek te verbeteren, waardoor we de wachtlijsten op de OK kunnen verminderen. Als waarnemend opleider heb ik samen met de opleider Koop Bosscha de kwaliteit van onze opleiding Heelkunde sterk verbeterd. Hij richt zich daarbij in de eerste plaats op het wetenschappelijk onderzoek en de scholing van de arts-assistenten en ik houd me vooral bezig met de organisatorische kant. Waarschijnlijk speelt het mee dat ik uit een zakengezin kom, dat ik dat soort dingen ook boeiend vind.

 

Golf

In mijn vrije tijd golf ik graag. Eén week per jaar ga ik met twee vrienden daarvoor naar het buitenland. Daarnaast speel ik één keer per twee weken ik 18 holes met ze, soms ook met m’n vrouw of onze kinderen. Mijn vrouw en ik hebben drie jonge kinderen, waar ik ook graag aandacht aan besteed. Zaterdagmiddag langs het hockeyveld, samen een week skiën…. Den Bosch is een heerlijke stad om in te wonen. Bij sollicitatieprocedures merken we vaak, dat Den Bosch een echte trekker is voor specialisten om hier te komen werken.

 

Energie

Naast mijn gezin, is het Jeroen Bosch Ziekenhuis de meest bepalende factor in mijn leven. Alles wat er in en om het ziekenhuis gebeurt, houd mij behoorlijk bezig. Pas moest ik met mijn dochter naar het ziekenhuis. Onderweg kwamen we natuurlijk collega’s tegen. Na afloop zei ze tegen me: “Papa, jij kent hier wel heel veel mensen, hè.” Inderdaad, in twintig jaar heb ik veel mensen leren kennen en is een hoop gebeurd. Mijn werk in het ziekenhuis geeft mij veel energie.

 


Opgetekend door Celia Noordegraaf, clustermanager Marketing & Communicatie, op 16-11-2009. Lees meer over andere dokters van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in het archief.


Zoeken

Lees voorLees voor | Print